ضدعفونی کننده ها و محصولات فرعی فرآیند ضدعفونی

ضدعفونی آب آشامیدنی برای جلوگیری از شیوع بیماری های عفونی و انگلی بسیار ضروری است. ضدعفونی کننده هایی که در راهکارهای این سازمان مورد ارزیابی قرار گرفته اند شامل کلرین، کلرامین، دی اکسید کلرین و ازون هستند.

همانگونه که هیچ ارگانیسم شاخص کاملی وجود ندارد، هرکدام از این روش ها هم دارای مزایا و معایبی از لحاظ هزینه، کارایی، پایداری، راحتی استفاده و تشکیل محصولات فرعی هستند.

جدول ۱ خلاصه ای از مقادیر Ct برای چهار ضدعفونی کننده مورد ارزیابی ارائه شده اند، که در آن C غلظت عامل ضدعفونی کننده به صورت mg/litr و t مدت زمان تماس مورد نیاز برای غیرفعال کردن (ضدعفونی) درصد مشخصی از میکروارگانیسم ها می باشد.

از مقادیر Ct می توان اینگونه نتیجه گیری کرد که ازون بیشترین تاثیر و کلرامین کمترین کارایی را مشخصا در ضدعفونی عوامل ویروسی دارد. میزان اثرگذاری کلرین آزاد در E. coli و روتاویروس هم بیشتر از دی اکسید کلرین است. دی اکسید کلرین در غیر فعال کردن protozoa Giardia lamblia و muris نسبت به کلرین آزاد موثرتر است. ازون در ضدعفونی cryptosporidium parvum موثرترین کارایی را داراست. با افزایش دما، مقادیر Ct برای تمامی ضدعفونی کننده ها کاهش می یابد.

 

ازون و محصولات فرعی آن

ازون به سرعت پس از اعمال تجزیه می شود و به این دلیل مقدار GV (حداکثر میزان انحلال مجاز) برای آن پیشنهاد نمی شود.

محصولات فرعی ازوناسیون شناخته شده شامل فرمالدهید و آلدهید، اسیدهای کربوکسیلیک، هیدروژن پراکسید، برومات، برومومتان ها، اسید استیک برومیناته، استونیتریل های برومیناته و کتون ها است.

ازون موثرترین ضدعفونی کننده از بین ضدعفونی کننده های مورد ارزیابی است. معایب این روش در مقیاس صنعتی شامل بقا در آب تصفیه شده پس از خروج از سیستم های تصفیه خانه و به طبع آن امکان آلوده شدن مجدد آب در سیستم های انتقال، هزینه بالا، و اطلاعات کم درباره ماهیت محصولات فرعی آن است.

 

توازن بین ریسک میکروبی و مسمومیت شیمیایی

ارزیابی های کمّی در مورد ریسک های مرتبط با آلودگی میکروبی آب آشامیدنی بسیار محدود است. گرچه دانش ما در این زمینه کافی نیست ولی نمی توان اقدامات لازم را تا زمان دستیابی به ارزیابی های کمّی ریسک های میکروبی و مسمویت مواد شیمیایی به تاخیر انداخت.

اولین بررسی شبه-کمّی ریسک های مرتبط با ضدعفونی توسط موریس در سال ۱۹۷۸ صورت گرفت که خلاصه ای از آن در تصویر زیر قابل مشاهده است. او به این جمع بندی رسید که در صورت عدم استفاده از کلرین، ریسک بیماری های عفونی که از آب انتقال می یابند بسیار بالا می رود. طبق بررسی ها او، در مقادیر بالای کلرین، علاوه بر طعم و بوی نامطبوع آب، ریسک میکروبی نیز افزایش می یابد.

تا به امروز مطالعات اپیدمیلوژیکی شواهدی دال بر تاثیر محصولات فرعی ضدعفونی کننده ها در مقیاس های مجاز تصفیه آب آشامیدنی بر سلامت انسان یافت نشده است.

 

خلاصه

ازون موثرترین ضدعفونی کننده برای انواع میکرو ارگانیسم هاست.

پس از اعمال، به سرعت تجزیه می شود.

از آن جایی که در آب باقی نمی ماند، آب ممکن است در سیستم های لوله کشی انتقال مجددا دچار آلودگی شود.

هزینه بالای سیستم های تصفیه خانه.

 

جهت دسترسی به مقاله اصلی در سایت سازمان بهداشت جهانی (WHO) روی لینک زیر کلیک کنید :

https://www.who.int/water_sanitation_health/dwq/S04.pdf